گاهی یک رویداد فقط مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها و برنامه‌های روی صحنه نیست؛ فرصتی است برای اینکه مخاطب چند ساعت از زاویه‌ای تازه به انسان، جامعه، تجربه و جهان اطراف خود نگاه کند. رویداد تدکس اصفهان ۱۴۰۵ با تکیه بر همین نگاه، در سیزدهم شهریورماه و با موضوع Unfolding برگزار شد؛ روایتی چندلایه از ایده‌ها و تجربه‌هایی که آرام‌آرام آشکار می‌شوند.
این دوره از تدکس اصفهان، دوازدهمین سال برگزاری این رویداد در اصفهان بود و در سالن اتاق بازرگانی اصفهان برگزار شد؛ رویدادی که تلاش داشت نشان دهد آنچه در نگاه اول می‌بینیم، لزوماً تمام داستان نیست.
Unfolding؛ گشودن لایه‌هایی که دیده نمی‌شوند
مفهوم اصلی این دوره، Unfolding بود؛ مفهومی که بر شکل‌گیری تدریجی تغییر، رشد و کشف تأکید دارد. بسیاری از ایده‌ها، استعدادها، روابط و تجربه‌های انسانی در یک لحظه شکل نمی‌گیرند؛ در طول زمان ساخته می‌شوند و لایه‌به‌لایه خود را نشان می‌دهند.
در این رویداد تدکس نیز همین مفهوم به زبان روایت‌های انسانی ترجمه شد؛ روایت‌هایی درباره ترس، هنر، محیط‌زیست، تجربه زیسته، ناشناخته‌ها و شیوه متفاوت دیدن جهان.
در واقع، مخاطب قرار نبود تنها یک سخنرانی را بشنود؛ بلکه دعوت شده بود تا پشت هر روایت، لایه‌ای دیگر را جست‌وجو کند.
هشت روایت؛ هشت مسیر برای کشف آنچه پنهان است
یکی از نقاط اصلی این دوره، حضور هشت سخنران با تجربه‌ها و حوزه‌های متفاوت بود. تنوع موضوعات باعث شد «Unfolding» صرفاً یک عنوان برای رویداد نباشد و در روایت‌های مختلف روی صحنه معنا پیدا کند.
مریم نوابی‌نژاد از چهار داستان انسانی گفت و مخاطب را به بازنگری در شیوه دیدن آدم‌ها دعوت کرد؛ اینکه هر انسان می‌تواند جهانی متفاوت باشد، اگر فرصت دیدن عمیق‌تر او را داشته باشیم.
رضا احسان‌پور به سراغ یکی از بنیادی‌ترین تجربه‌های انسانی، یعنی ترس از مرگ، رفت و از رابطه انسان با زندگی و ظرفی که برای زیستن در اختیار دارد سخن گفت.
در بخش دیگری از برنامه، امیرسالار شریفی تجربه زیسته افراد دارای اوتیسم و تفاوت در ادراک و آموزش را به صحنه آورد. اجرای پیانو توسط پرهام نیز این بخش را به تجربه‌ای متفاوت برای مخاطبان تبدیل کرد.
استاد مصطفی خدادادزاده با روایت ۶۸ سال تجربه در هنر قلم‌زنی، بخشی از حافظه هنری و فرهنگی اصفهان را با مخاطبان به اشتراک گذاشت؛ روایتی از مهارتی که در طول دهه‌ها شکل گرفته و نسل‌به‌نسل معنا پیدا کرده است.
الوند محمدعلیزادگان درباره خزندگان و دوزیستان و نقش شناخت در کاهش ترس و نگاه منفی به این گونه‌ها صحبت کرد؛ روایتی که رابطه انسان با طبیعت را از زاویه‌ای تازه بررسی می‌کرد.
آزاده اسدی تجربه زیستن در شرایط جنگ و مواجهه با آینده نامعلوم را روایت کرد و به این پرسش پرداخت که آیا برای ادامه مسیر، لازم است پاسخ تمام فرداها را از امروز بدانیم؟
حسین موسی‌رضا نیز از غارنوردی، جست‌وجو و مواجهه با ناشناخته‌ها گفت؛ از جایی که نقشه‌ها تمام می‌شوند و کشف، تازه آغاز می‌شود.
در کنار این روایت‌ها، آرش برهمند به‌عنوان مجری و روایتگر، ارتباط میان بخش‌های مختلف برنامه را شکل داد و با ایجاد پیوستگی میان داستان‌ها، مسیر کلی رویداد را همراهی کرد.
وقتی طراحی، بخشی از روایت می‌شود
در یک رویداد ایده‌محور، صحنه فقط محلی برای قرار گرفتن سخنران نیست. نور، تصویر، حرکت، صدا، تعامل و حتی نحوه ورود مخاطب به فضای رویداد، می‌توانند بخشی از داستانی باشند که قرار است تجربه شود.
در رویداد تدکس اصفهان ۱۴۰۵، رویداد سازان لیان مسئولیت بخش‌های مختلفی از طراحی و اجرای این تجربه را بر عهده داشت. طراحی صحنه با نگاه به هویت بصری و مفهوم محوری رویداد شکل گرفت تا فضای فیزیکی نیز با ایده «گشودن لایه‌های پنهان» هم‌راستا باشد.
در کنار آن، طراحی فعالیت‌های تعاملی فرصتی ایجاد کرد تا مخاطب صرفاً دریافت‌کننده محتوا نباشد و ارتباط بیشتری با فضای رویداد پیدا کند. این فعالیت‌ها بخشی از تجربه‌ای بودند که از مرز سخنرانی روی صحنه فراتر می‌رفت.
از کارگردانی صحنه تا کارگردانی تلویزیونی
یکی از بخش‌های مهم اجرای چنین رویدادی، ایجاد هماهنگی میان آنچه روی صحنه اتفاق می‌افتد و آنچه مخاطب در قاب تصویر دریافت می‌کند است.
تیم رویداد سازان لیان در این پروژه، کارگردانی صحنه و کارگردانی تلویزیونی را بر عهده داشت تا اجرای سخنرانی‌ها، تغییرات برنامه، قاب‌بندی تصویری و ریتم اتفاقات، در یک مسیر منسجم قرار بگیرند.
طراحی نور نیز متناسب با ساختار برنامه و نیازهای اجرایی انجام شد؛ به‌گونه‌ای که نور تنها یک عنصر فنی نباشد و در ایجاد فضای مناسب برای سخنرانان، روایت‌ها و تصویر نهایی نیز نقش داشته باشد.
این هماهنگی میان صحنه، نور و تصویر، به‌ویژه در رویدادهایی که بخش قابل‌توجهی از تجربه مخاطب از طریق محتوای بصری شکل می‌گیرد، اهمیت زیادی دارد.
مدیریت اجرایی؛ هماهنگی تمام جزئیات پشت صحنه
آنچه مخاطب در یک رویداد می‌بیند، حاصل مجموعه‌ای از هماهنگی‌های دقیق پشت صحنه است. از زمان‌بندی و آماده‌سازی سخنرانان تا هماهنگی عوامل، اجرای برنامه، تغییرات صحنه و مدیریت لحظه‌به‌لحظه اتفاقات، همه باید در یک ساختار منسجم حرکت کنند.
در این ایونت، مدیریت اجرایی یکی دیگر از بخش‌های فعالیت رویداد سازان لیان بود. این بخش با هدف ایجاد هماهنگی میان اجزای مختلف برنامه و حفظ ریتم اجرایی رویداد انجام شد؛ تا آنچه در نهایت روی صحنه دیده می‌شود، نتیجه یک اجرای منظم و یکپارچه باشد.
در کنار اجرای رویداد، تولید محتوای بصری و ویدیویی نیز بخشی از پروژه بود. ثبت و تولید محتوای تصویری، امکان روایت دوباره فضای رویداد و انتقال بخش‌هایی از تجربه آن به مخاطبانی خارج از سالن را فراهم می‌کند و به ماندگاری هویت بصری یک رویداد کمک می‌کند.
رویدادی برای دیدن دوباره
تدکس اصفهان 1405 در شرایطی برگزار شد که این رویداد پس از یک وقفه یک‌ساله دوباره به اصفهان بازگشت. پشت اجرای این دوره نیز ماه‌ها آماده‌سازی قرار داشت؛ سخنرانان از چند ماه قبل انتخاب و روی محتوای ارائه، روایت و شیوه بیان خود کار کردند و یک روز پیش از برگزاری نیز تمرین نهایی روی صحنه انجام شد.
این روند نشان می‌دهد که یک رویداد تدکس از لحظه آغاز برنامه شکل نمی‌گیرد. آنچه مخاطب در چند ساعت می‌بیند، حاصل ماه‌ها انتخاب، آماده‌سازی، تمرین، طراحی و هماهنگی است.
این دوره همچنین به یاد محمد زاهدی، بنیان‌گذار و دارنده مجوز TEDx Esfahan برگزار شد؛ فردی که در شکل‌گیری و تداوم این رویداد در اصفهان نقش مهمی داشت.
در نهایت، «Unfolding» فقط تم تدکس اصفهان 1405 نبود؛ ایده‌ای بود که از محتوای سخنرانی‌ها تا فضای رویداد امتداد پیدا کرد: اینکه برای دیدن یک انسان، یک تجربه، یک اثر هنری یا حتی یک ناشناخته، گاهی باید از نگاه اول عبور کرد.
رویداد سازان لیان نیز در این پروژه تلاش کرد با ترکیب طراحی، کارگردانی، نور، تعامل، مدیریت اجرایی و تولید محتوای بصری، بستری برای همین تجربه فراهم کند؛ تجربه‌ای که در آن، هر لایه با آشکار شدن لایه بعدی، معنای تازه‌ای پیدا می‌کند.